ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Συνέντευξη με τη συγγραφέα Βάσω Καλαντίδου

Το Μάρτιο είχα τη χαρά να διαβάσω τη νουβέλα «Στην πέτρα χαραγμένα» της Βάσως Καλαντίδου, ένα πραγματικά υπέροχο βιβλίο (διαβάστε την άποψή μου εδώ). Χάρηκα ακόμη περισσότερο πριν μερικές μέρες που γνώρισα τη συγγραφέα από κοντά στην παρουσίασή της στο βιβλιοπωλείο Mind the book και που αργότερα δέχτηκε να απαντήσει σε μερικές ερωτήσεις. Πάμε να δούμε, λοιπόν, τι είχε να μου πει για τον εαυτό της, το νέο της βιβλίο, τα μελλοντικά της σχέδια και πολλά άλλα.

Γεια σου, Βάσω! Θα ήθελα για αρχή να σε γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ασχολείσαι με κάτι άλλο πέρα από τη συγγραφή; Πώς περνάς τον ελεύθερο χρόνο σου;

Γεια σου, Θωμά! Σ’ ευχαριστώ πολύ για το κάλεσμα. Τα τελευταία χρόνια είμαι συντονίστρια σε παιδικές λέσχες ανάγνωσης και οργανώνω παρουσιάσεις Ελλήνων συγγραφέων. Ταυτόχρονα παρακολούθησα εξειδικευμένα μαθήματα Ιστορίας τη Τέχνης και Δημιουργικής Γραφής, δύο πεδία που αγαπώ πολύ. Στον ελεύθερο χρόνο μου διαβάζω, συμμετέχω σε δύο λέσχες ανάγνωσης  (κλασικής λογοτεχνίας στο βιβλιοπωλείο Αρχέτυπο και σύγχρονης λογοτεχνίας στο βιβλιοπωλείο Mind the book), ταξιδεύω όσο περισσότερο μπορώ, είμαι μέλος στη συγγραφική ομάδα των Περιπλανώμενων Σαββατιανών, που σύντομα θα μοιραστούμε με το αναγνωστικό κοινό μια συλλογή διηγημάτων μας και φυσικά, γράφω. Συνεχώς!

Τι ενέπνευσε το πέρασμα από αναγνώστρια σε συγγραφέα;

Η αλήθεια είναι πως πάντα έγραφα. Πάνω στα βιβλία που διάβαζα, σε σημειωματάρια, ακόμη και στο διαδίκτυο, σε κάθε φωτογραφία που αναρτούσα έγραφα και μία μικρή ιστορία να τη συνοδεύει. Πολλοί άνθρωποι, λοιπόν, μου είπαν ότι γράφω καλά και με παρότρυναν να γράψω κάτι δικό μου, πιο ολοκληρωμένο. Παρακολούθησα κάποια μαθήματα δημιουργικής γραφής, κυρίως για να μάθω αν υπάρχουν κάποιοι κανόνες στη γραφή. Κάπως έτσι ξεκίνησα και όταν ήρθε στο δρόμο μου ο Αγγελής ήμουν εκεί για να τον υποδεχτώ.

Το «Στην πέτρα χαραγμένα», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ενύπνιο, είναι το πρώτο σου βιβλίο. Πόσο καιρό σου πήρε να το γράψεις και από πού πήρες την ιδέα;

Η συγγραφή του κράτησε περίπου δύο μήνες. Βέβαια, τρεις μικροϊστορίες τις είχα γράψει παλιότερα, όπως για παράδειγμα την ιστορία της Θυμιούλας, που είναι η ιστορία της γιαγιάς μου. Επίσης, στον χρόνο ολοκλήρωσης του βιβλίου θα πρέπει να προσθέσω και εκείνον των ταξιδιών που έκανα για να συλλέξω πληροφορίες για τα νεκροταφεία και τα έθιμα ταφής της χώρας μας. Αυτό διήρκησε περίπου τρεις μήνες.

Η ιδέα προέκυψε από ένα όχι και τόσο ευχάριστο γεγονός. Έχασα τον πατέρα μου πριν τεσσεράμισι χρόνια. Σε μία από τις επισκέψεις μου στο νεκροταφείο συνειδητοποίησα ότι οι τάφοι γύρω του ήταν η νέα του γειτονιά, κι όμως δεν ήξερα τίποτα για τους γείτονες. Αναρωτήθηκα λοιπόν, αυτά τα ονόματα στην πέτρα χαραγμένα σε ποιους ανθρώπους αντιστοιχούσαν, ποια ήταν η ιστορία τους; Σε εκείνο το σημείο εμφανίστηκε ο Αγγελής, ο ήρωας του βιβλίου μου. Μαζί πλέξαμε τη δική του ιστορία, αλλά και τις άλλες τις μικρότερες. Μαζί περπατήσαμε πάνω στον βασικότερο άξονα της λογοτεχνίας «ζωή – θάνατος», μαζί προσπαθήσαμε να ξεπεράσουμε τον ανίκητο χρόνο.

Μερικά από τα πιο αγαπημένα μου αναγνώσματα είναι νουβέλες. Γιατί επέλεξες αυτή τη φόρμα και πόσο σε δυσκόλεψε;

Δεν ξέρω αν ήταν συνειδητή επιλογή. Όταν ξεκίνησα να γράφω δεν είχα προκαθορίσει αν θα είναι νουβέλα ή μυθιστόρημα. Η πλοκή με οδήγησε στη μικρή φόρμα. Η αρχική του μορφή ήταν μεγαλύτερη. Στην πορεία όμως αποφάσισα να αφαιρέσω κάποιες αυτοτελείς ιστορίες γιατί θεώρησα ότι απομακρύνουν τον αναγνώστη από την κεντρική ιστορία, αυτή του Αγγελή. Έκοψα επίσης και κάποια κομμάτια από τη βασική ιστορία, κομμάτια που σε δεύτερη ανάγνωση διαπίστωσα ότι δεν προσέθεταν κάτι ιδιαίτερο στην πλοκή, ούτε έχτιζαν καλύτερα τον ήρωα μου. Όσον αφορά στη δυσκολία, αν και η εμπειρία μου είναι πολύ μικρή, θεωρώ ότι το μυθιστόρημα είναι δυσκολότερο.

Ποιοι συγγραφείς αποτέλεσαν για σένα πρότυπο; Θεωρείς πως η γραφή σου έχει δεχτεί επιρρόες από κάποιον;

Αγαπώ τόσους πολλούς συγγραφείς, Έλληνες και ξένους, που δύσκολα θα μπορέσω να απαντήσω σε αυτή την ερώτηση. Θα κάνω όμως μία προσπάθεια. Σύγχρονο πρότυπο συγγραφέα αποτελεί για μένα ο Ζοζέ Σαραμάγκου. Βρίσκω ιδιαίτερο τον τρόπο γραφής του. Κάθε του βιβλίο είναι και μία αποκάλυψη, κάθε του ιστορία μοναδική σε έμπνευση και πλοκή. Αγαπώ πολύ την ψυχογραφική πένα του Ντοστογιέφσκι, περνώντας στους κλασικούς συγγραφείς, όπως επίσης και τη λαβυρινθώδη ματιά του Κάφκα.

Όσον αφορά στη δεύτερη ερώτηση, θέλω να πιστεύω ότι έχω καταφέρει να βρω την προσωπική μου συγγραφική φωνή. Στα πρώτα μου κείμενα ίσως να έβρισκα σημάδια από συγγραφείς που αγαπώ, όμως δούλεψα πολύ πάνω σε αυτό και θεωρώ ότι γράφω πια με έναν τρόπο δικό μου. Τώρα, το πόσο καλός είναι αυτός ο τρόπος είναι ένα άλλο θέμα.

Ορισμένες ιστορίες του Αγγελή έχουν ήδη γυριστεί σε ταινία μικρού μήκους από τον σκηνοθέτη Πέτρο Πέτρου. Μίλησέ μας για αυτή την εμπειρία. Πώς προέκυψε η συνεργασία;

Είμαι πολύ περήφανη για αυτή την ταινία. Τόσο ο Πέτρος όσο και οι ηθοποιοί, η Σωτηρία Αϊβαζίδη και ο Γιάννης Μαστρογιάννης, ξεπέρασαν τις προσδοκίες μου. Η αρχική μου ιδέα ήταν να «ντύσω» τρεις από τις ιστορίες του Αγγελή με εικόνες. Συζητώντας όμως με τον Πέτρο και βλέποντας τη διάθεσή του να κάνουμε κάτι πιο ιδιαίτερο, το προχωρήσαμε ένα βήμα παραπάνω. Η εμπειρία ήταν υπέροχη. Σε κάθε γύρισμα βίωνα συναισθήματα πρωτόγνωρα. Το ταλέντο των παιδιών με καθήλωνε κάθε φορά. Έβλεπα τους ήρωες μου να ζωντανεύουν και ένιωθα βαθιά συγκίνηση. Ακόμη και τώρα, που έχει περάσει κάποιος καιρός, όταν φέρνω στο μυαλό μου τον Γιάννη να ουρλιάζει και να γελά υστερικά, ανατριχιάζω. Για ένα μήνα περίπου κυκλοφορούσα με μία βαλίτσα στο χέρι, με αντικείμενα για τα γυρίσματα, κουβαλήσαμε στρώματα, καθρέφτες, έραψα νυφικά… Ήταν μία μοναδική εμπειρία που άνετα θα ξαναζούσα. Τα παιδιά μου λείπουν ήδη πολύ! Τους ευχαριστώ για ακόμη μία φορά για το ήθος τους, το ταλέντο τους, τη θετική τους διάθεση.

Το trailer της ταινίας

Έχεις ήδη κάνει δυο πολύ όμορφες παρουσιάσεις στη Θεσσαλονίκη. Υπάρχουν άλλες στα σκαριά;

Στις 12 Μαΐου, 20:00 – 21:00, έχουμε παρουσίαση στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Θεσσαλονίκης και στις 3 Ιουνίου είμαι καλεσμένη της λέσχης ανάγνωσης του Ιανού, στην Αριστοτέλους. Υπάρχουν και κάποιες άλλες προσκλήσεις που θα ανακοινωθούν μόλις μάθω τις ακριβείς ημερομηνίες.

Σκέφτεσαι τα μελλοντικά συγγραφικά σου σχέδια; Δε θέλω να σε αγχώσω, αλλά έχεις θέσει τον πήχη πολύ ψηλά!

Με συγκινείς, Θωμά, σ’ ευχαριστώ. Έχω ήδη ξεκινήσει να δουλεύω μία νέα ιστορία. Η ιδέα της βασίζεται σε πραγματικό γεγονός κι αυτό σημαίνει ενδελεχής έρευνα, η οποία όμως έχει διακοπεί αυτό το διάστημα. Ευελπιστώ πως το καλοκαίρι, που σταματούν οι πολλές παρουσιάσεις, θα επιστρέψω σε αυτή με νέα ορμή.

Βάσω μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την παρέα!

Κι εγώ σ’ ευχαριστώ, Θωμά για την όμορφη κουβέντα. Αν μου επιτρέπεις, θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ και στον εκδότη μου, τον Στάθη Ιντζέ. Πίστεψε σ’ εμένα από την αρχή, φρόντισε τον Αγγελή μου και παρέδωσε στο κοινό μία προσεγμένη και καλαίσθητη έκδοση. Η συνεργασία μαζί του μοιάζει με νερό που κυλάει, απλά και απολαυστικά. Και πάλι σ’ ευχαριστώ!

Η Βάσω Καλαντίδου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1975. Σπούδασε Οικονομικά στο ΑΠΘ. Από τον Φεβρουάριο του 2012 συντονίζει παιδικές λέσχες ανάγνωσης και παρουσιάσεις βιβλίων Ελλήνων συγγραφέων. Το «Στην πέτρα χαραγμένα» είναι η πρώτη της νουβέλα.

Advertisements
ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ

Νέες κυκλοφορίες από τις εκδόσεις Κέδρος

Mats Strandberg – Η κρουαζιέρα του τρόμου

Χίλιοι διακόσιοι επιβάτες γεμάτοι προσδοκίες ταξιδεύουν με το κρουαζιερόπλοιο Μπάλτικ Καρίσμα από τη Σουηδία στη Φινλανδία.  Για ένα εικοσιτετράωρο διασκεδάζουν και αφήνουν πίσω τους την καθημερινότητα και όλες τις αναστολές τους. Μέσα στο πλοίο όμως παραμονεύει κάτι αδιανόητα τρομακτικό, από το οποίο δεν θα μπορέσουν να ξεφύγουν. Τη νύχτα, στα ανοιχτά της Βαλτικής, το πλοίο ακινητοποιείται και η επικοινωνία με τη στεριά διακόπτεται. Κανένας δεν μπορεί να γλιτώσει και κανένας δεν ξέρει ποιον μπορεί να εμπιστευθεί. Συνηθισμένοι άνθρωποι θα αναγκαστούν να γίνουν ήρωες, αλλά μπορεί επίσης να βγει στην επιφάνεια ο χειρότερος εαυτός τους. Kαι τότε, αν το πλοίο φτάσει στη Φινλανδία, ίσως ο κόσμος αλλάξει για πάντα.

Καλώς ήρθατε στο Μπάλτικ Καρίσμα, όπου η πραγματικότητα συνυπάρχει με το υπερφυσικό.
Ένα συναρπαστικό θρίλερ που κόβει την ανάσα.

Γιώργος Χωματηνός – Η μοναξιά της βαρύτητας

Η δεκαετία του ’80 – της κατάρρευσης του ανατολικού μπλοκ και των μεγάλων ευρωπαϊκών αλλαγών – ξετυλίγεται μέσα από τα μάτια του Άμμωνα Πόλαχ, φοιτητή ιατρικής και παιδιού-θαύματος της τσεχοσλοβακικής ποίησης. Μόνο που αυτά τα μάτια δεν είναι δικά του: καθώς τυφλώθηκε στην εφηβεία του, του μεταμόσχευσαν τα μάτια του αγαπημένου του παππού, ενός φημισμένου ψυχιάτρου που αναζητούσε τη βαθύτερη ουσία της ανθρώπινης φύσης μέσα από αμφιλεγόμενα πειράματα.

Ο νεαρός ποιητής ανέκτησε την όρασή του, αλλά συνάμα απέκτησε και τη στρεβλή οπτική του ευεργέτη του. Έτσι καταλήγει να ακροβατεί στο όριο της συνείδησης, εκεί όπου μια ηλικιωμένη πρώην μπαλαρίνα παλεύει να φυλακίσει τη μοναξιά σ’ ένα κλουβί, ένας γέρος τσελίστας προσπαθεί από την Πράγα να νανουρίσει το εγγόνι του στη δυτική πλευρά του Τείχους του Βερολίνου κι ένας Ούγγρος πάνκης μετράει τον χρόνο με το ακούρδιστο ρολόι του σκοτωμένου πατέρα του.

Όλα αυτά την ώρα που η αντίστροφη μέτρηση για να πέσουν τα παλιά τείχη στην Ευρώπη και να υψωθούν νέα έχει ήδη αρχίσει.

Κωνσταντίνα Σ. Λιβιεράτου – Φοβού τους Έρωτας και δώρα φέροντας

Μία νουβέλα, έξι διηγήματα, μία επιστολή.

Ιστορίες σημερινές, περασμένες, του 1789, του μέλλοντος. Πραγματικές, ονειρικές, σουρεαλιστικές. Στην Αθήνα, στο Παρίσι, στον απόηχο της Νέας Υόρκης.

Ιστορίες με απώλειες και ερημιά. Ιστορίες για τα καμώματα του Έρωτα, τις μεταμφιέσεις, τα ψέματα, τα φαρμακερά βέλη του.

Είναι ανίκητος ο θεός αυτός της χαράς, της ηδονής και της οδύνης; Είναι μήπως διπλός πράκτορας του Δία και του Θανάτου; Είναι ευλογία ή κατάρα; Μπορεί να σε πάει στον Όλυμπο αλλά και στον Αχέροντα, έχε τον νου σου!

Αικατερίνη Μαυρίδου-Λιβάνη – Από την Ύδρα με αγάπη

Με τον πιο περίεργο και σκληρό τρόπο ο Πέτρος, γόνος ελληνικής εφοπλιστικής οικογένειας του Λονδίνου, μαθαίνει ένα μυστικό που τον αφορά άμεσα.

Ο θυμός και η απόγνωση τον οδηγούν στο εμπόλεμο Αφγανιστάν, όπου γνωρίζει τη ζωή των Αμερικανών στη στρατιωτική βάση της Καμπούλ αλλά και τη σκληρότητα των Ταλιμπάν πέφτοντας σε μία παγίδα από την οποία δεν μπορεί να βγει.

Στην Καμπούλ συνδέεται με έναν μυστηριώδη Αφγανό με αμφιλεγόμενο ρόλο, ο οποίος βοηθάει τον Πέτρο να φύγει από τη χώρα όταν ο αδελφός του, ο Άρης, ταξιδεύει με κίνδυνο της ίδιας του της ζωής στο Αφγανιστάν για να τον σώσει.

Όταν επιστρέφει στο Λονδίνο, ο Πέτρος ρίχνεται στη ζωή, στην αγάπη, στον έρωτα, με σκοπό να ξανακερδίσει τα χαμένα χρόνια. Οι ρυθμοί της οικογένειας είναι ξανά φυσιολογικοί.

Κανείς όμως δεν μπορεί να φανταστεί ότι η μοίρα θα διαλέξει την πιο ευτυχισμένη στιγμή του Πέτρου για την τελική αναμέτρηση.

Κώστας Στόφορος – Η σπηλιά του δράκου: Περιπέτεια στην Καστοριά

Φθινόπωρο στην Καστοριά. Μοιάζει με όνειρο, ειδικά αν εσύ και οι καλύτεροί σου φίλοι έχετε κερδίσει σε έναν διαγωνισμό και φιλοξενείστε στο καλύτερο ξενοδοχείο της πόλης.

Η παρέα των παιδιών που ανακάλυψε τον Κώδικα της Λέρου, την πέμπτη πόλη των Δωριέων στην Γκιώνα και ακολούθησε τα ίχνη του Ομήρου στη Χίο μπλέκει σε μια κυριολεκτικά θανάσιμη περιπέτεια με φόντο τον «ανθό της λίμνης», όπως λένε την πόλη της Καστοριάς.

Η περίφημη Σπηλιά του Δράκου με τους σταλακτίτες και τις λίμνες της δεν είναι μόνο ένα από τα αριστουργήματα της φύσης. Κρύβει κι ένα μυστικό. Κάπου υπάρχει επίσης ένας θησαυρός κι ένα μοναδικό διαμάντι που πολλοί το λένε «καταραμένο». Όμως τα δώρα και οι θησαυροί καμιά φορά δεν είναι αθώα και δεν έχουν τη λάμψη που νομίζουμε…

Μέσα από την περιπέτεια και το μυστήριο τα παιδιά και όλοι εμείς θα ανακαλύψουμε λαμπρές στιγμές αυτής της ξεχωριστής πόλης της Μακεδονίας, αλλά και την πιο σκοτεινή σελίδα της ιστορίας της, που αφορά τον διωγμό και την εξόντωση των Ελλήνων Εβραίων από τους ναζί.

Όμως η δύναμη της αγάπης θα δείξει πως, καμιά φορά, η ιστορία μπορεί να επαναλαμβάνεται για καλό σκοπό…

Richard Adams – Στο λόφο του Γουότερσιπ

Ο κουνελότοπος του Σάντλφορντ βρίσκεται σε κίνδυνο. Ο Πενταράκης, ο μικρός αδερφός του Φουντούκη, είναι σίγουρος ότι κάτι πολύ κακό πρόκειται συμβεί. Κανείς όμως δεν του δίνει σημασία. Γιατί είναι άνοιξη και το χορτάρι άφθονο. Τα δύο αδέρφια και μερικά ακόμα θαρραλέα κουνέλια εγκαταλείπουν κρυφά την ασφάλεια του γνώριμου κουνελότοπου και κινούνται διστακτικά προς έναν αχανή και παράξενο κόσμο. Κυνηγημένοι από σκυλιά και αλεπούδες, αποφεύγοντας φάρμες και ανθρώπους, ο Φουντούκης και οι σύντροφοί του ονειρεύονται μια νέα ζωή στον ειδυλλιακό λόφο του Γουότερσιπ…

Μια ιστορία γεμάτη συμβολισμούς και καυστικό χιούμορ. Ένας ύμνος στην περιπλάνηση, στο όραμα, στην ηθική, στην ατομική ελευθερία και στην από κοινού δράση. Μια καταπληκτική ιστορία που μπορεί να διαβαστεί και να ξαναδιαβαστεί από διαφορετική κάθε φορά οπτική γωνία, και να αγγίξει αναγνώστες κάθε ηλικίας.

Το παγκόσμιο μπεστ σέλερ που έχει γίνει μίνι σειρά και προβάλλεται από το NETFLIX.

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Review: Anna Katharine Green – Το εγκαταλειμμένο πανδοχείο

Στην αρχή του βιβλίου, ο ανώνυμος ταξιδιώτης σκέφτεται να ξαποστάσει στα ερείπια του Ξέγνοιαστου Πανδοχείου. Εκεί τον σταματάει ένας ηλικιωμένος κύριος που τον καλεί στην πόλη και του εμπιστεύεται ένα χειρόγραφο. Το χειρόγραφο, που αποτελείται απο αναλυτικές ημερολογιακές σημειώσεις, βρέθηκε στα ερείπια και ανήκει στην τελευταία ιδιοκτήτρια του πανδοχείου.

Η κυρία Τρούαξ ξεκινά να αφηγείται τη βραδιά που φιλοξένησε ένα νιόπαντρο ζευγάρι, τους Έρκαχαρτ, μια βραδιά τόσο αλλόκοτη που κατάφερε να της στοιχειώσει το μυαλό και να την ταράξει τόσο ώστε να καταγράψει τις σκέψεις της. (Έχουν φύγει και αυτοί και τα υπάρχοντά τους. Αλλά νιώθω τόσο τρομαγμένη, σαν να είναι ακόμη εδώ. Γιατί; Αυτό είναι που δεν καταλαβαίνω. Κάθομαι στο δωμάτιο που κοιμήθηκαν κι αισθάνομαι τόση ανατριχίλα και τρόμο, λες και συνάντησα φάντασμα εκεί μέσα.)

Δεκαέξι χρόνια αργότερα, τον Απρίλη του 1791, ο κύριος Τάμγουορθ θα καταφτάσει στο πανδοχείο και θα ζητήσει να μείνει στο «θλιβερό και αφιλόξενο» δρύινο δωμάτιο, γιατί έχει ακούσει φήμες πως επικοινωνεί με έναν κρυφό θάλαμο. Αφού βρουν τον μυστικό μηχανισμό που οδηγεί στον θάλαμο, ο κύριος Τάμγουορθ μαζί με την ιδιοκτήτρια θα ανακαλύψουν το αποσυντεθειμένο πτώμα μιας γυναίκας. Όλα τα στοιχεία οδηγούν στο ότι το πτώμα ανήκει στην κυρία Έρκαχαρτ, όμως η κυρία Έρκαχαρτ είχε αποχωρήσει από το πανδοχείο και πλέον ζει στο Παρίσι μαζί με το σύζυγό της. Τι έχει συμβεί στην πραγματικότητα;

Τίτλος: Το εγκαταλειμμένο πανδοχείο
Συγγραφέας: Anne Katharine Green
Μετάφραση: Μαρία Θεοχαρίδου
Σελίδες: 256

Χωρισμένο σε τρία ξεχωριστά μέρη, το «Εγκαλειμμένο πανδοχείο» είναι στην ουσία δύο πράγματα: Η ερασιτεχνική, αλλά ιδιοφυής έρευνα της κυρίας Τρουάξ να ανακαλύψει τη λύση του μυστηρίου και το ερωτικό σύμπλεγμα μεταξύ τεσσάρων προσώπων που βρίσκουν τραγικό τέλος.

Το ίδιο το μυστήριο δεν εντυπωσιάζει τον έμπειρο αναγνώστη, ο οποίος θα υποψιαστεί από την αρχή τι έχει συμβεί. Όμως, δεν έχει καμία σημασία. Η μεθυστική γοτθική ατμόσφαιρα και η πλούσια λογοτεχνική γραφή της Green αρκούν για να κρατηθεί αμείωτο το ενδιαφέρον. Η Anna Katharine Green απέκτησε μέσω του δικηγόρου πατέρα της γνώσεις του ποινικού κώδικα και των μεθόδων διεξαγωγής ερευνών, γνώσεις που έχει πετυχημένα εφαρμόσει στα βιβλία της. Ξεχωρίζει η προσπάθειά της να περιγράψει λεπτομερώς την ψυχοσύνθεση των χαρακτήρων, τη λογική που ακολουθούν στην έρευνά τους, τη διαμόρφωση των χώρων και τη φθίνουσα κατάσταση του παλιού πανδοχείου.

Διάβασα το «Εγκαταλειμμένο πανδοχείο» με χαμηλές προσδοκίες. Πίστευα ότι θα το έβρισκα παλιομοδίτικο και σε αρκετά σημεία όντως είναι. Υπάρχουν κοινοτοπίες που θα θεωρούνταν αδικαιολόγητες σε ένα μυθιστόρημα του 21ου αιώνα. Στο σύνολό του, όμως, είναι απολαυστικό, και αυτό το οφείλει κυρίως στην εξαιρετική πένα της συγγραφέα και στην προσεγμένη μετάφραση της Μαρίας Θεοχαρίδου.

(Το «Εγκαταλειμμένο πανδοχείο» είναι το πρώτο βιβλίο της ολοκαίνουριας σειράς μυστηρίου Fedora των εκδόσεων Αρχέτυπο. Διαβάστε περισσότερα για τη σειρά στο αφιέρωμά μου εδώ.)

Anna Katharine Green

Η Αμερικανίδα Anna Katharine Green (1846-1935) υπήρξε συγγραφέας ιστοριών μυστηρίου και αστυνομικής μυθοπλασίας. Η συμβολή της στην αναγνώριση και εξέλιξη του είδους στις Η.Π.Α. ήταν καθοριστική και περιλάμβανε συναρπαστικές αφηγήσεις με εξαιρετική πλοκή, βασισμένη στην καλή γνώση του ποινικού κώδικα που αποκτήθηκε από τον δικηγόρο πατέρα της. Το συνολικό της έργο, σαράντα περίπου εκδόσεων, περιλαμβάνει αστυνομικά μυθιστορήματα, συλλογές διηγημάτων, νουβέλες μυστηρίου αλλά και ποίηση. Η συγγραφική της παρακαταθήκη έπαιξε σημαντικό ρόλο στη σκιαγράφηση των τύπων που χαρακτηρίζουν πλέον το πεδίο της αστυνομικής λογοτεχνίας.

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Review: Θάνος Κάππας – Πικρούτσικα-πικρούτσικα

«Παράξενο τοπίο ο κόσμος μας. Και τα ανθρώπινα, πάντα ασταθή και ευμετάβλητα.»

Τίτλος: Πικρούτσικα-πικρούτσικα
Συγγραφέας: Θάνος Κάππας
Σελίδες: 127
Εκδόσεις: Βιβλιοπωλείον της Εστίας

Σαράντα μικρά «σφηνάκια» χωρισμένα σε δύο μέρη απαρτίζουν το πρώτο λογοτεχνικό έργο του Θάνου Κάππα. Στο πρώτο μέρος «Εμμονές και καθηλώσεις» ξαναζούμε στιγμές από τη ζωή του αφηγητή, άλλες φορές δοσμένες χρονολογικά, άλλες ανάκατες, γεμάτες συναίσθημα, νοσταλγία. Οι αναμνήσεις ζωντανεύουν μέσα από τον σύντομο, αλλά εκλεπτυσμένο λόγο του συγγραφέα.

«Οι άνθρωποι δεν έχουν ιδέα για ποιους λόγους ακριβώς τους αγαπάμε. Τις περισσότερες φορές τους έχουμε ξεχάσει κι εμείς οι ίδιοι.»

Το δεύτερο μέρος «Trasgicomedia monderna» αφαιρεί το πρίσμα της αναπόλησης. Μας προσγειώνει στην πραγματικότητα. Ο συγγραφέας παρατηρεί τον περιβάλλοντα κόσμο του, θέτει ερωτήματα και καταθέτει τις σκέψεις του για τωρινές καταστάσεις.

«Ζούμε γυρισμένοι προς τα μέσα, στη δίνη του παρόντος που επιβάλλεται πάνω μας κυριαρχικά. Και πώς αλλιώς, αφού αυτό είναι άνθρωπος;»

Μια υπέροχη, σύντομη, αλλά πυκνογραμμένη, συλλογή αφηγημάτων, από αυτές που πραγματικά χαίρομαι να απολαμβάνω, έχει παραμείνει δίπλα μου και μου φωνάζει συνέχεια να την ξεφυλλίζω.

Θάνος Κάππας

Ο Θάνος Κάππας γεννήθηκε το 1962 και μέχρι την τετάρτη δημοτικού έζησε στην Αμφιλοχία. Μεγάλωσε στην Αθήνα και σπούδασε στη Φιλοσοφική σχολή της Θεσσαλονίκης. Το 2003 δημιούργησε το blog «vita moderna» (υπογράφοντας ως Thas), ενώ κατά την περίοδο 2004-2008 διατηρούσε την ομώνυμη στήλη στην Athens Voice. Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες και περιοδικά όπως τα Δέκατα, το Μαχάρ, η Καθημερινή κ.α. Συμμετείχε στον διαδικτυακό τόπο Hotel Memory καθώς και στο συλλογικό e-book Ανθολόγιον-Ιστολόγιον. Το θεατρικό του κείμενο «Δίκτυο 4» παρουσιάστηκε στον Φούρνο σε σκηνοθεσία Μελίνας Σαρδή. Εργάζεται στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση για περίπου μια εικοσαετία. Το «Πικρούτσικα-πικρούτσικα» είναι το πρώτο του βιβλίο.

ΔΙΑΦΟΡΑ

Παρουσίαση της νέας σειράς μυστηρίου «Fedora» των εκδόσεων Αρχέτυπο

Με το «Εγκαταλειμμένο πανδοχείο» της Anna Katharine Green εγκαινίασαν τον περασμένο Φεβρουάριο οι εκδόσεις Αρχέτυπο τη νέα τους σειρά αστυνομικής μυθοπλασίας και μυστηρίου «Fedora». H «Fedora» έχει ως στόχο να αναδείξει ακυκλοφόρητα κλασικά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, από συγγραφείς όχι ιδιαίτερα γνωστούς στην Ελλάδα, με έμφαση στην ποιότητα έκδοσης και τις προσεγμένες μεταφράσεις.

Υπεύθυνος της σειράς είναι ο Αλέξανδρος Μυροφορίδης, υποψήφιος διδάκτωρ του τμήματος Δημιουργικής Γραφής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στην Παιδαγωγική Σχολή Φλώρινας και ιδρυτής της δημιουργικής ομάδας βιωματικών δράσεων Gamecraft.

Τίτλος: Το εγκαταλειμμένο πανδοχείο
Συγγραφέας: Anne Katharine Green
Μετάφραση: Μαρία Θεοχαρίδου
Σελίδες: 256

Η σειρά «Fedora» των εκδόσεων Αρχέτυπο, αντιπροσωπεύει την εκδοτική γένεση μίας σειράς μυστηρίου με εστίαση στην αστυνομική μυθοπλασία και πλοκή, προσπαθώντας να συμπεριλάβει και να αναδείξει, στο ελληνικό κοινό, συγγραφείς που διακρίθηκαν σε αυτή τη λογοτεχνική κατηγορία. Οι δημιουργοί και τα έργα τους προέρχονται από διαφορετικές γεωγραφικές θέσεις, εποχές και επιρροές. Συνδυάζουν την περιπετειώδη αφήγηση, το σασπένς, την καλοσχεδιασμένη πλοκή αλλά και το ιδιαίτερο ύφος που τα διακρίνει, διατηρώντας έτσι τη συγγραφική ταυτότητά τους. Οι υποθέσεις περιλαμβάνουν αρχετυπικούς ή μη ήρωες, πρωταγωνιστές παρ’ όλα αυτά, όχι πάντοτε εντεταλμένους υπηρέτες του νόμου, με ξεχωριστές ευφυΐες και modus operandi.

Οι επιλογές των βιβλίων της σειράς δεν είναι απαραίτητα σκληροπυρηνικοί εκπρόσωποι του κλασικού detective story. Αντιθέτως, επιχειρείται μία πολυσυλλεκτική προσέγγιση στις αναγνωστικές προτιμήσεις, σε ό,τι αφορά τα συγγραφικά χαρίσματα και τις εμπνεύσεις των δημιουργών. Η αισθηματική αφήγηση, οι επιστημονικές επεξηγήσεις, το ιστορικό υπόβαθρο και το αντίστοιχο κοινωνικό, πολιτικό σκηνικό του, όλα έχουν σκοπό να εμπλουτίσουν το κείμενο, προσφέροντας μια ξεχωριστή αναγνωστική εμπειρία.

[Από το σημείωμα των συντελεστών του «Εγκαταλειμμένου πανδοχείου» στην αρχή του βιβλίου.]

Anna Katharine Green – Το εγκαταλειμμένο πανδοχείο

Πρώτο μυθιστόρημα της σειράς, λοιπόν, «Το εγκαταλειμμένο πανδοχείο» της Anna Katharine Green, που κυκλοφόρησε στις 20 Φεβρουαρίου. Η έκδοση συνοδεύεται από δέκα ολοσέλιδα σκίτσα σχετικά με την υπόθεση του βιβλίου, από άγνωστο καλλιτέχνη. Ας δούμε τι έχει να μας πει το οπισθόφυλλο του βιβλίου γι’ αυτό:

Ένα νεαρό ζευγάρι νεόνυμφων, καθ` οδόν για τον μήνα του μέλιτος, βρίσκει κατάλυμα για μια βραδιά στο πανδοχείο της κυρίας Τρούαξ. Το δωμάτιό τους, κάτι που δε γνωρίζει ούτε η ιδιοκτήτρια, κρύβει ένα μυστικό θάλαμο. Εκείνη τη νύχτα, η νεαρή νύφη δολοφονείται και εγκαταλείπεται στον θάλαμο. Το επόμενο πρωί, το ζευγάρι αναχωρεί για τη συνέχεια του ταξιδιού του. Ποια είναι όμως η γυναίκα στην αγκαλιά του νεαρού συζύγου; Μήπως αυτός διέπραξε το έγκλημα ή πρόκειται για κάτι πολύ πιο σκοτεινό;

Ένα ερειπωμένο πανδοχείο βόρεια της Νέας Υόρκης και οι ημερολογιακές καταχωρήσεις της ιδιοκτήτριάς του, αποτελούν το σκηνικό μιας αφήγησης με πολλαπλά σημεία αναφοράς.

Ένα μυθιστόρημα που συνδυάζει το γοτθικό μυστήριο, την αστυνομική πλοκή και τις ιστορίες αγάπης δύο ζευγαριών. Με ιστορικό υπόβαθρο την επαναστατημένη Αμερική των τελών του 18ου αιώνα, η Άννα Κάθριν Γκριν αποδεικνύει πως κατέχει επάξια τον τίτλο της «Μητέρας της αστυνομικής μυθοπλασίας» στις Η.Π.Α. με το πρώτο της αστυνομικό μυθιστόρημα να προηγείται εννέα χρόνια του πρωτοεμφανιζόμενου Άρθουρ Κόναν Ντόιλ και του θρυλικού Σέρλοκ Χολμς.

Υπό έκδοση

Τα δύο επόμενα βιβλία της σειράς έχουν ήδη ανακοινωθεί, με το δεύτερο να κυκλοφορεί στις αρχές του καλοκαιριού και το τρίτο κάποια στιγμή το φθινόπωρο:

Richard Austin Freeman – Το μάτι του Όσιρι

Έπειτα από τη μεγάλη επιτυχία της τελευταίας του αποστολής, ο λαμπρός αρχαιολόγος Τζον Μπέλινγκαμ επιστρέφει από τις αμμώδεις κρύπτες της Αιγύπτου με τόσους αρχαίους θησαυρούς που θα γέμιζαν μια ολόκληρη πτέρυγα του Βρετανικού Μουσείου. Επισκέπτεται έναν φίλο για δείπνο και καλείται να περιμένει στο γραφείο του. Όταν αυτός ο φίλος καταφτάνει, βρίσκει το γραφείο του άδειο. Ο Μπέλινγκαμ έχει γίνει καπνός.

Ο Μπέλινγκαμ παραμένει εξαφανισμένος και η αστυνομία υποθέτει ότι του συνέβη κάποιο θανατηφόρο ατύχημα. Επειδή η διαθήκη του δεν μπορεί να εκπληρωθεί αν δε γίνουν γνωστά ο χρόνος και ο τόπος του θανάτου του, η οικογένεια του Μπέλινγκαμ θα προσλάβει τον εξέχοντα δρα. Θόρνταϊκ να εξιχνιάσει την υπόθεση. Όταν ο Θόρνταϊκ αναζητήσει την πραγματική αιτία της εξαφάνισης του Μπέλινγκαμ, θα ανακαλύψει ένα μυστήριο μεγαλύτερο από οποιονδήποτε τάφο Φαραώ.

Earl Derr Biggers – Ο κινέζικος παπαγάλος

Μια πλούσια και εκκεντρική επενδύτρια αγοράζει ένα κολιέ από πολύτιμα μαργαριτάρια. Ο Τσάρλι Τσαν, κινέζος επιθεωρητής της χαβανέζικης αστυνομίας, θα ταξιζέψει ινκόγκνιτο μαζί με το κολιέ στην έρημο της Καλιφόρνια για να βρει την απάντηση σε μια ερώτηση. Ερώτηση που έθεσε πριν πεθάνει ένας παπαγάλος που μιλούσε κινεζικά. Ο Τσαν, στο πρώτο του ταξίδι στην ήπειρο, θα προπαθήσει να λύσει μυστικά μια περίπλοκη τριπλή ίντριγκα ψεύτικης ταυτότητας, απαγωγής και δολοφονίας.

Ακολουθείστε τις σελίδες της Fedora και των εκδόσεων Αρχέτυπο στο Facebook για να μένετε ενημερωμένοι για κάθε νέα κυκλοφορία.

ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ

Κυκλοφορίες που ξεχώρισα: Τρία νέα βιβλία από τις εκδόσεις Κύφαντα

Έφη C. Νικολούδη – Ο καθρέφτης στην είσοδο

Τίτλος: Ο καθρέφτης στην είσοδο
Συγγραφέας: Έφη C. Νικολούδη
Σελίδες: 64

[…] τον χορεύει ακατάπαυστα, τον χορεύει παράτονα,
τον χορεύει στα νύχια ο θάνατος!
Καθώς, αυτή,
η Δεσποινίς Σύννεφο,
ράβει στα μάτια της το τελευταίο του βλέμμα,
όπως παλιά στα μισοφόρια της
μια Ρομανόφ προγόνισσά της τα μπριλάντια της.
—————-
Ομηρικός διαχρονικός ορίζοντας· καβαφικές
ατμόσφαιρες· σημερινές ουσίες· μελλοντικές
προσεγγίσεις, διαχέονται στα αληθινά, δυνατά,
ουσιαστικά και γοητευτικά ποιήματα της Έφης C.
Νικολούδη.
Γιώργος Μηνάς

Άντυ Βρόσγος – Χρήσιμοι ηλίθιοι

Τίτλος: Χρήσιμοι ηλίθιοι
Συγγραφέας: Άντυ Βρόσγος
Σελίδες: 312

[…] Συνεχίζεται το θρίλερ με την «κλοπή του αιώνα» που έγινε στην Εθνική Πινακοθήκη. […] Γύρω στις 04:30, ο δράστης, αφού απενεργοποίησε τον συναγερμό, παραβίασε πόρτα αλουμινίου εξωτερικού χώρου και εισήλθε στον χώρο της έκθεσης. […] Άρπαξε τους πίνακες και στη συνέχεια κάθισε στα σκαλιά που οδηγούν στο υπόγειο και με ένα κοπίδι αφαίρεσε τα κάδρα. Οι κινήσεις του καταγράφηκαν από τις κάμερες ασφαλείας της Πινακοθήκης. […] (Ο Τύπος, Ιανουάριος 2012)

Αναρωτήθηκε τι διάολο είχε συμβεί αυτήν τη φορά. Του ξέφυγε μια βρισιά. Η σειρήνα εξακολουθούσε να χτυπάει στο δαιμονισμένο της τέμπο. Ξαφνικά ένιωσε λες και στην πλάτη του κυλούσαν παγάκια και μια ανατριχίλα διαπέρασε τη σπονδυλική του στήλη… […] Ο Άρης κινήθηκε προς τη Σπύρου Μερκούρη χωρίς να κοιτάζει πίσω του. Προσπαθούσε να καλμάρει τον ρυθμό που περπατούσε και θύμιζε περισσότερο βαδιστή στην τελική ευθεία. […] Οι σκέψεις του ήταν ένα κουβάρι χωρίς άκρη… Δεν καταλάβαινε τίποτα και φοβόταν… Φοβόταν πολύ…

ΕΙΠΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ:
-Καταιγιστικό, ανατρεπτικό, πολυεπίπεδο. Δεμένοι χαρακτήρες, φόντο που εναλλάσσεται με γρήγορους ρυθμούς και σε κάνει να νιώθεις ότι κινείσαι σε κινούμενη άμμο! Ο Άντυ Βρόσγος ξέρει να στήνει ένα σύνθετο σκηνικό. Τοποθετεί τους ήρωες και την ιστορία του στη σφαίρα του ατομικού, ερωτικού, κοινωνικού και παράλληλα πολιτικού. Είναι τεχνίτης! – Έλενα Χουσνή, συγγραφέας

-Πρωτότυπο, έξυπνο, νοσταλγικό με δυνατούς χαρακτήρες κι ενδιαφέρουσα πλοκή. Το πρώτο μυθιστόρημα του Άντυ Βρόσγου, γραμμένο με κινηματογραφική οπτική, του εξασφαλίζει μια θέση στην σκηνή του κοινωνικοαστυνομικού μυθιστορήματος στη νέα ελληνική σκηνή. – Γρηγόρης Αζαριάδης, συγγραφέας

Έλενα Χουσνή – Κλίμακα F

Τίτλος: Κλίμακα F
Συγγραφέας: Έλενα Χουσνή

«Τι κάνουμε;». Είναι αποφασισμένος να πάρει απάντηση στα ερωτήματά του.

«Κινούμε λίγο τον κόσμο. Όταν αρχίζει να χάνει την ισορροπία του».

«Την ισορροπία των λίγων».

«Μη γίνεσαι αφελής. Πάντα την ισορροπία οι λίγοι την επιλέγουν. Στα μέτρα τους».

«Δεν έχει σημασία, λοιπόν, ποιοι είναι αυτοί;»

«Βεβαίως και έχει. Υπάρχουν πολλές ολιγαρχίες. Υπαρκτές και εν δυνάμει. Το ζήτημα είναι να επιλέξεις με ποια θα πας».

«Ποια ολιγαρχία επιλέξαμε εμείς;»

«Την πιο παλιά. Αυτή που έχει επιβιώσει από όλα. Αυτή που ξέρει πότε ο κόσμος πρέπει να αλλάξει και τον αλλάζει».

Μια επίθεση με εκρηκτικούς μηχανισμούς στην Ισραηλιτική Λέσχη και η αποκάλυψη της δολοφονίας μιας νεαρής γυναίκας κινητοποιούν δημοσιογράφους και πολιτική ηγεσία. Την ευθύνη αναλαμβάνει η οργάνωση «Κρυπτεία». Οι συλλήψεις που ανακοινώνει η αστυνομία αποτελούν κίνηση εντυπωσιασμού ή προάγγελο νέων χτυπημάτων; Μια ομάδα δημοσιογράφων με τη βοήθεια του καθηγητή Πουλιέζου προσπαθεί να αποκαλύψει την ταυτότητα των δραστών. Μια ομάδα νεαρών στην Αίθουσα ΘΕ.ΛΙ. (Θεμέλιος Λίθος) επηρεάζουν την κοινή γνώμη κάνοντας παρεμβάσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο πόλεμος ξεκινά και τα νήματα κινούν «αόρατοι» παίκτες. Ποιος θα κερδίσει το παιχνίδι; Στο μέσο της μάχης η Κλίμακα F. Θα δώσει απαντήσεις. Ίσως τελικά η «αράχνη» αλλάξει όψη για να επιβιώσει…

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Review: Δέσποινα Μάντζαρη – Αδέσποτη πόλη

Οι γίγαντες, εκτός από τεράστιοι – που σημαίνει ότι μπορούν να σε πατήσουν κατά λάθος ή επίτηδες –, είναι και μάγοι. Καλούν τον άνεμο, δαμάζουν τη φωτιά και κάνουν τον αέρα συμπαγή. Έχουν εξημερώσει άγριους δράκους, φυτεύουν μεταλλικά δέντρα και μεταμορφώνουν τα χέρια τους σε εργαλεία και σκοινιά.

Ο Ρόρι, βέβαια, δεν είναι γίγαντας και δεν έχει ιδέα απ’ όλα αυτά. Είναι ένας οκτάχρονος Τρίφλινγκ, που ζει με τους φίλους του σε μια παραγκούπολη μέσα στην πόλη των γιγάντων, όπου περνούν τη μέρα τους παίζοντας. Πολλές φορές χρειάζεται να φτάνουν μέχρι το κέντρο της γιγαντούπολης για να αναζητήσουν τροφή στα πλαστικά κτίρια μισοφαγωμένων φαγητών.

Μια μέρα όμως χάνεται η φίλη τους η Έλλα… Τι μπορεί να της συνέβη και πόσο δύσκολο θα είναι να τη βρουν; Θα χρειαστεί να αναμετρηθούν με κινδύνους και να συμμαχήσουν με παράξενα πλάσματα καθώς θα διασχίζουν τον τεράστιο και αλλόκοτο κόσμο των γιγάντων.
(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Όταν μου πρότεινε η Δέσποινα Μάντζαρη να διαβάσω την «Αδέσποτη πόλη» δέχτηκα με χάρα, αν και οι προσδοκίες μου ήταν αυτές που θα είχε ένας οποιοδήποτε ενήλικας μπροστά σε ένα παιδικό βιβλίο: να περάσει μερικές ξέγνοιαστες ώρες με ένα «εύκολο» ανάγνωσμα και τίποτε παραπάνω.

Ξεκίνησα το βιβλίο μια Κυριακή απόγευμα χωρίς να ξέρω τίποτε για την υπόθεση. Διάβασα, λοιπόν, για τους χαριτωμένους «Τρίφλινγκ» που ζουν στη γιγαντούπολη, επιφυλακτικοί απέναντι στους «γίγαντες» που άλλοτε τους ταίζουν λαχταριστά «κλόσκι» και άλλοτε τους διώχνουν, που καβαλούν «δράκους», που έχουν τη μαγική δύναμη να ξεμυαλίζουν με ένα «άγγιγμα» τους καημένους Τρίφλινγκ και να τους παίρνουν σπίτι τους.

Έμαθα και για τα υπόλοιπα πλάσματα του κόσμου: τις ευλύγιστες και γαμψώνυχες «Σελίν» που δεν έχουν ιδιαίτερα φιλική σχέση με τους Τρίφλινγκ. Τους «Τούπεκ» που περπατάνε στο ταβάνι και αλλάζουν χρώματα, τους «Τίντλι» που πετούν ψηλά και οι Τρίφλινγκ θεωρούν παραμυθάδες, και φυσικά τους μικροκαμωμένους «Ρόντ».

Οι συμβολισμοί είναι ξεκάθαροι από την πρώτη σελίδα (αν όχι από τον ίδιο τον τίτλο του βιβλίου), αλλά εγώ σαν μικρό παιδί ήθελα να παρασυρθώ από την αφήγηση και να αφήσω το νήμα να ξετυλιχθεί όπως το είχε σχεδιάσει η συγγραφέας. Έτσι κάθησα κι εγώ να ακούσω τις ιστορίες του παππού Μπορν με τον Ρόρι, την Έλλα, τον Τζο και την Τενού. Ξεχυθήκαμε μαζί στους δρόμους ψάχνοντας για φαγητό στα «πλαστικά κτίρια». Συμμαχήσαμε με τις Σελίν και αντιμετωπίσαμε τους τραμπούκους. Χάσαμε τη «μαγεμένη» Έλλα και κινήσαμε γη και ουρανό για να τη βρούμε.

Τίτλος: Αδέσποτη πόλη
Συγγραφέας: Δέσποινα Μάντζαρη
Εικονογράφηση: Αποστόλης Ιωάννου
Εκδόσεις: Κέδρος
Για παιδιά από 11 ετών

https://www.kedros.gr/product/8886/adespoti-poli.html

Φυσικά όλα αυτά τελικά δεν συμβαίνουν σε κάποιο φανταστικό κόσμο, αλλά στον δικό μας, και οι χαρακτήρες δεν είναι τίποτε άλλο παρά αδέσποτα ζώα και άνθρωποι. Την αποκάλυψη στους πρωταγωνιστές θα αναλάβει προς το τέλος του βιβλίου μια κουκουβάγια και είμαι σίγουρος ότι θα συναρπάσει κάθε μικρό παιδί όπως συνάρπασε κι εμένα, παρόλο που το είχα καταλάβει προ πολλού.

Η Δέσποινα Μάντζαρη, με την υπέροχη γραφή της και την αστείρευτη φαντασία της, έγραψε το ιδανικό μυθιστόρημα για παιδιά. Κρύβοντας την πραγματικότητα υπό το πέπλο του φανταστικού, διευρύνει τους ορίζοντες θίγοντας σημαντικά θέματα όπως ο εκφοβισμός, η απώλεια, η αντιμετώπιση των ζώων από τους ανθρώπους και οι αντίξοες συνθήκες στις οποίες τα αδέσποτα ζουν (οι μεγαλύτεροι θα ερμηνεύσουν τα γεγονότα του βιβλίου και σε ανθρώπινο επίπεδο). Κάνει τους αναγνώστες να προβληματιστούν και περνάει σημαντικά μηνύματα όπως η ομαδικότητα, η αγάπη προς τον συνάνθρωπο και η αποδοχή του διαφορετικού.

Συνδυάζοντας την περιπέτεια με το συναίσθημα, η «Αδέσποτη πόλη» κατάφερε να με συναρπάσει, να με ταξιδέψει και να με συγκινήσει περισσότερο από κάθε «ενήλικο» μυθιστόρημα τον τελευταίο χρόνο, μπήκε στην καρδιά μου και ανέτρεψε την άποψή μου για την ανάγνωση παιδικών βιβλίων ως ενήλικας.

Δέσποινα Μάντζαρη

Η Δέσποινα Μάντζαρη γεννήθηκε το 1984 στην Επίδαυρο και σπούδασε μαθηματικά. Από τις εκδόσεις Κέδρος κυκλοφορούν τα βιβλία της: Μία, το αόρατο κορίτσι, μυθιστόρημα για παιδιά από 10 ετών (Κέδρος, 2016 – Βραβείο Κυπριακού Συνδέσμου Παιδικού και Νεανικού Βιβλίου), Η Μι, ο Μο και το ούφο, μυθιστόρημα για παιδιά από 10 ετών (Κέδρος, 2017), Τα δύο πρώτα βιβλία της εφηβικής/νεανικής σειράς με τις περιπέτειες του Μπίλι: Ένα ζήτημα ζωής και θανάτου, (Κέδρος, 2017), Το μαύρο μπαούλο, (Κέδρος, 2018). Η Αδέσποτη πόλη είναι το πέμπτο της βιβλίο.