ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Review: Γιώργος Μαρτινίδης – Φυγή Κεφαλαίων

Μια γυναίκα βρίσκεται απανθρακωμένη μέσα στο αυτοκίνητό της, λίγο έξω από τη Θεσσαλονίκη. Δίπλα της, μια βαλίτσα που δείχνει να περιείχε χρήματα. Παράλληλα, μια κλοπή δυο εκατομμυρίων ευρώ από ιδιωτικό κολλέγιο της πόλης θα συνδεθεί αναπόφευκτα με την προηγούμενη υπόθεση. Τον Ιούνιο του 2015 που μόλις έγινε το ιστορικό, πλέον, δημοψήφισμα και η χώρα απαυδεί από τα capital controls, o αστυνόμος Δημήτρης Τσέλιος θα αναλάβει να εξιχνιάσει την υπόθεση σε συνεργασία με το Τμήμα Εγκλημάτων κατά Ιδιοκτησίας.

Τέτοιες μέρες, ένα χρόνο πριν, διάβαζα το «Από το πουθενά» του Γιώργου Μαρτινίδη, βιβλίο που μπήκε αμέσως στα αγαπημένα μου. Το πρώτο και μοναδικό τότε μυθιστόρημά του που είχε εκδοθεί το 2011. Φυσικό ήταν να αναρωτηθώ τι απέγινε ο συγγραφέας, γιατί δεν είχε εκδόσει κάτι άλλο; Χάρηκα πολύ όταν ανακοινώθηκε η κυκλοφορία της «Φυγής Κεφαλαίων», αλλά ταυτόχρονα είχα και τις αμφιβολίες μου επειδή άκουγα πως είναι «διαφορετικό».

Μπορώ, πλέον, να δηλώσω ότι λάτρεψα κάθε σελίδα του βιβλίου. Από το πρώτο κεφάλαιο βουτάμε κατευθείαν στα βαθιά με την ανακάλυψη του απανθρακωμένου πτώματος από την αστυνομία. Μας συστήνεται η αστυνομική ομάδα του Ανθρωποκτονιών και ο Δημήτρης Τσέλιος γίνεται το επίκεντρο της αφήγησης, όπου θα παραμείνει μέχρι το τέλος. Διακριτική πρωταγωνίστρια είναι και η οικονομική κρίση της χώρας που έχει πολύ σημαντικό ρόλο, παρόλο που το βιβλίο δε γίνεται ποτέ έντονα πολιτικο-οικονομικό, ούτε παίρνει στάση ο συγγραφέας. Ακολουθούμε κάθε βήμα του αστυνόμου στις έρευνές του, με έναν γρήγορο και συναρπαστικό ρυθμό που δε χάνεται ποτέ (η «Φυγή Κεφαλαίων» δεν προλαβαίνει να κάνει καθόλου κοιλιά στις μόλις 250 σελίδες της).

Τίτλος: Φυγή Κεφαλαίων
Συγγραφέας: Γιώργος Μαρτινίδης
Σελίδες: 2
56
Εκδόσεις: Bell

Κάποια στιγμή προς το τέλος του βιβλίου, φυσικά, συμβαίνει κάτι που ανατρέπει τα πάντα. Αυτή η ανατροπή έρχεται τόσο αναπάντεχα και πετυχημένα που με άφησε κυριολεκτικά άναυδο. Δικαιολογεί απόλυτα για ποιο λόγο η αφήγηση φόρεσε παρωπίδες στον αναγνώστη και ο συγγραφέας δε φώτισε απ’ όλες τις πλευρές τους χαρακτήρες του. Στο υπέροχο νουάρ τέλος μας αποκαλύπτονται επιτέλους όλα, ίσως κλείνει λίγο απότομα, αλλά απολύτως ταιριαστά.

Μπήκε, λοιπόν, και η «Φυγή Κεφαλαίων» στα αγαπημένα μου βιβλία. Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο έχω διαβάσει αρκετά ελληνικά αστυνομικά των εκδόσεων Bell και έχω να πω ότι κάνουν εξαιρετικές επιλογές. Ελπίζω πως το επόμενο βιβλίο του Γιώργου Μαρτινίδη δε θα καθυστερήσει άλλα 8 χρόνια, δεν ξέρω πως θα αντέξω! Μέχρι τότε, σας προτείνω ανεπιφύλακτα τα δύο του που ήδη κυκλοφορούν.

Γιώργος Μαρτινίδης

Ο Γιώργος Μαρτινίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1982. Είναι ψυχολόγος και διδάκτορας στο αντικείμενο της μέτρησης του ανθρώπινου παράγοντα στην καινοτομία και την περιφερειακή ανάπτυξη. Εδώ και μία δεκαετία εργάζεται στη διαχείριση και εφαρμογή ερευνητικών προγραμμάτων. Αξιοποιεί ένα σημαντικό μέρος του λιγοστού ελεύθερου χρόνου του διαβάζοντας και γράφοντας αστυνομική λογοτεχνία. Το πρώτο του μυθιστόρημα, Από το Πουθενά, κυκλοφόρησε το 2011. Η Φυγή Κεφαλαίων είναι το δεύτερο βιβλίο του.

Advertisements
ΔΙΑΦΟΡΑ

Βιβλιοπροτάσεις: 5 βιβλία κάτω των 100 σελίδων

Την προηγούμενη φορά σας πρότεινα πέντε πολυσέλιδα pageturners. Σήμερα, έχω για σας πέντε βιβλία με λίγες σελίδες, εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους, για όσους θέλουν κάτι που θα διαβαστεί ευχάριστα σε μια μέρα. Συμπτωματικά, και τα πέντε είναι Ελλήνων συγγραφέων, καθόλου παράξενο, αφού υπάρχουν δεκάδες αξιόλογα ελληνικά έργα μικρής φόρμας και ελπίζω να τους δώσετε μια ευκαιρία ακόμη κι αν προτιμάτε την ξένη λογοτεχνία.

Φώτης Βάρθης – Η Ρομφαία της Αυγής

Σελίδες 52 / Εκδόσεις Αντίποδες

Ένα υπέροχο παραμύθι για ενήλικες, μια ιστορία εμπλουτισμένη με ξυλογραφίες του ίδιου του συγγραφέα. Καλοστημένη και καλαίσθητη έκδοση σε ιδιαίτερο μέγεθος με δίστηλο κείμενο. Ένα βιβλίο που από τότε που διάβασα το προτείνω συνεχώς.

Γιάννης Σκαραγκάς – Η κυρά της Ρω

Σελίδες 84 / Εκδόσεις Κριτική

Μια νουβέλα εμπνευσμένη από τη ζωή της Δέσποινας Αχλαδιώτη, γνωστή και ως η «κυρά της Ρω», μια γυναίκα που ζούσε σε ένα νησάκι κοντά στο Καστελόριζο με τον άντρα και τη μητέρα της και επί σαράντα χρόνια ανεβοκατέβαζε την ελληνική σημαία. Ένας μονόλογος για τη ζωή στα νησιά, τις χαρές και τα πάθη της ηρωίδας. Έχει ανέβει και σε θεατρικό με την εξαιρετική Φωτεινή Μπαξεβάνη.

Κώστας Κουτρουμπάκης – Ο μαραγκός

Σελίδες 64 / Εκδόσεις Ενύπνιο

Η μοναδική συλλογή διηγημάτων της λίστας. Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί μια πολύ ιδιαίτερη γλώσσα που αρχικά με ξένισε, στην πορεία όμως άρχισα να εκτιμώ τον πλούτο της. Μερικά διηγήματα επέστρεψα και τα ξαναδιάβασα. Κυκλοφορεί σε πολύ μικρό μέγεθος (κυριολεκτικά «τσέπης») και είναι το πρώτο βιβλίο της σειράς «Σύντομα Όνειρα» των εκδόσεων Ενύπνιο.

Θωμάς Κοροβίνης – Σκίρτημα ερωτικόν

Σελίδες 80 / Εκδόσεις Άγρα

Ο Κοροβίνης κατάφερε να με μαγέψει για ακόμη μια φορά με την πένα του, αυτή τη φορά στην καθαρεύουσα. Σύντομο το έργο, αλλά ζωντανό, βαθύ και συναισθηματικό. Σε μεταφέρει στην Πόλη, σε μια διαδρομή των νεαρών Κωνσταντίνου και Χασάν καθ’ οδόν για το σπίτι του παππού του Καβάφη, και δεν σε αφήνει αν δεν φτάσεις στον προορισμό.

Ιορδάνης Κουμασίδης – Δώδεκα γραμματόσημα στον τοίχο

Σελίδες 96 / Εκδόσεις Κέδρος

Δώδεκα γράμματα ενός φυλακισμένου σε μια άγνωστη, γεμάτα μοναξιά, πικρία και πάθος. Η γραφή μεστή, μαγευτική. Ο τρόπος που αποκαλύπτονται οι πληροφορίες για τη ζωή του αποστολέα, και για την κατάληξή του, υπέροχος. Το τέλος συγκινητικό, αλλά και αναπόφευκτο. Ακόμη ένα βιβλίο που προτείνω συνέχεια και σίγουρα θα επιστρέψω να το ξαναδιαβάσω.

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Review: Ηλίας Τζιτζικάκης – Προβέντζα

Προβέντζα: στα Κύθηρα το φαινόμενο κατά το οποίο ο δυτικός άνεμος φέρνει μαύρα σύννεφα υγρασίας.

Το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του και ο Άρης Μαρκάκης εμφανίζεται στα Κύθηρα με μια μυστική αποστολή: να ερευνήσει μια δολοφονία και να τιμωρήσει τον υπεύθυνο. Στις μέρες που θα παραμείνει στο νησί θα μπλέξει με την Μάρθα, μια τραγουδίστρια που εμφανίζεται σε μπαρ των Κυθήρων, την αδερφή της και τον φίλο της. Οι έρευνές του θα τον οδηγήσουν στο γηροκομείο, το νοσοκομείο, το μοναστήρι και άλλα μέρη της περιοχής. Η σχέση του με τη Μάρθα θα περιπλέξει την κατάσταση. Όταν η αστυνομία μυριστεί τα σχέδιά του, πρέπει να βιαστεί να ολοκληρώσει την αποστολή του για να φύγει εγκαίρως από το νησί.

Τίτλος: Προβέντζα
Συγγραφέας: Ηλίας Τζιτζικάκης
Σελίδες: 290
Εκδόσεις: Πηγή

Ένα αρκετά καλογραμμένο βιβλίο μυστηρίου που με εξέπληξε ευχάριστα. Η πλοκή κυλάει με γρήγορους ρυθμούς, αρκετό ενδιαφέρον και φυσικά δε λείπουν και οι ανατροπές. Τα Κύθηρα αποτυπώνονται ολοζώντανα και ο αναγνώστης αισθάνεται κι ο ίδιος την αποπνικτική ατμόσφαιρα της προβέντζας. Οι χαρακτήρες είναι σωστά ανεπτυγμένοι, συμπάθησα ιδιαίτερα τη σχέση του Άρη με τη Μάρθα. Το μοναδικό σημαντικό ελάττωμα της υπόθεσης θα έλεγα ότι είναι η ανικανότητα της αστυνομίας και η έλλειψη επαρκούς έρευνας, αλλά το συγχώρεσα, επειδή το μυθιστόρημα δεν προσποιείται ότι είναι αστυνομικό.

Στο σύνολό της, η «Προβέντζα» είναι ένα αξιόλογο βιβλίο που θα σας κρατήσει πολύ καλή συντροφιά και θα σας ξεναγήσει σε ένα από τα ιστορικότερα νησιά της Ελλάδας (υπάρχει άραγε άλλο μυθιστόρημα που να διαδραματίζεται στα Κύθηρα;). Το προτείνω ανεπιφύλακτα, ειδικά αν το βρείτε με 50% έκπτωση που κάνει κατά καιρούς ο εκδοτικός οίκος.

Ηλίας Τζιτζικάκης

Ο Ηλίας Τζιτζικάκης γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στον Πειραιά. Σπούδασε νομικά και δημοσιογραφία και σήμερα εργάζεται ως δικηγόρος στον Πειραιά. Η «Προβέντζα» είναι το δεύτερο μυθιστόρημά του. Το πρώτο με τίτλο «Η σιωπή που έρχεται», εκδόθηκε τον Φεβρουάριο του 2014.

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Review: Γιάννης Σκαραγκάς – Ο ουρανός που ονειρεύτηκες

Έξω από την Τιχουάνα του Μεξικού, ο συγγραφέας Έντι τρακάρει μπροστά σε ένα πανδοχείο. Ο ιδιοκτήτης Κάιν και η Χουλιέτα θα τον μαζέψουν και θα τον περιθάλψουν, όσο αυτός υποφέρει από κενά μνήμης. Ποιος είναι ο μυστήριος Έντι, πώς σχετίζεται το βιβλίο που γράφει με τους φιλοξενούμενους του πανδοχείου και από που τον γνωρίζει η Χουλιέτα;

Το πρώτο βιβλίο του Γιάννη Σκαραγκά που διαβάζω, μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Είναι ένα εξαιρετικά χτισμένο μυστήριο που σου αποκαλύπτει την αλήθεια σταδιακά και κάνει μια ιδιαίτερη κορύφωση στο τέλος, χωρίς να αμελήσει να αναπτύξει τους χαρακτήρες, τόσο τον πρωταγωνιστή όσο και τους δεύτερους ρόλους.

Οι χαρακτήρες μας βρίσκονται αποκλεισμένοι στο πανδοχείο, καθώς τα ακραία καιρικά φαινόμενα δεν τους επιτρέπουν να βγουν έξω. Σε κάθε κεφάλαιο μαθαίνουμε, μέσα από την αφήγηση ή τους μεταξύ τους διαλόγους, ιστορίες από το παρελθόν τους, τις ζωές τους και τον τρόπο ή τους λόγους που κατέληξαν εκεί. Τα ονόματά τους (Χουλιέτα, Οιδίποδας, Μήδεια, Μαργαρίτα) δεν είναι τυχαία και καταφέρνουν να συγχίσουν τον Έντι και φυσικά τον ίδιο τον αναγνώστη.

Τίτλος: Ο ουρανός που ονειρεύτηκες
Συγγραφέας: Γιάννης Σκαραγκάς
Σελίδες: 260
Εκδόσεις: Κριτική

Όσο καιρό ο Έντι αναρρώνει, βρίσκεται σε επικοινωνία με την επιμελήτριά του. Το βιβλίο που γράφει αφορά τους ίδιους του ενοίκους του πανδοχείου και περιέχει πληροφορίες που δεν θα έπρεπε να γνωρίζει κανείς, δίνοντας έτσι έναν σουρρεαλιστικό, meta τόνο στο μυθιστόρημα. Είναι πραγματικοί οι ήρωες ή βγαλμένοι από τη φαντασία του συγγραφέα; Και φυσικά έχουμε το ίδιο το μυστήριο της ταυτότητας του Έντι. Ποιος είναι; Πώς γνωρίζεται με τη Χουλιέτα; Γιατί η Χουλιέτα έχει αναλάβει τη φροντίδα του; Τελικά είναι ερωτευμένη μαζί του ή θέλει να τον εκδικηθεί; Περισσότερα, δυστυχώς, δεν μπορώ να αποκαλύψω.

Η λογοτεχνική γραφή του Γιάννη Σκαραγκά με κέρδισε από την πρώτη σελίδα. Τόσο η αφήγηση, όσο και οι χαρακτήρες είναι πολυεπίπεδοι και καλοδουλεμένοι. Δεν εξεπλάγην όταν στο οπισθόφυλλο διάβασα ότι έχει ανέβει και ως θεατρικό στη Νέα Υόρκη, χρόνια πριν την κυκλοφορία του μυθιστορήματος, καθώς έχει όλα τα φόντα γι’ αυτό και θα ήθελα να το δω να συμβαίνει και στην Ελλάδα.

Γιάννης Σκαραγκάς

Ο Γιάννης Σκαραγκάς είναι πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας και σεναριογράφος. Γεννήθηκε στην Κομοτηνή και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ και στη δραματική σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Μιλάει τέσσερις γλώσσες. Έχει εργαστεί για πάνω από μία δεκαετία στον χώρο της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Γράφοντας απευθείας στα αγγλικά, διηγήματά του έχουν δημοσιευθεί σε αμερικάνικα έντυπα όπως τα “World Literature Today”, “Copper Νickel”, “American Chordata”, “The Charles Carter”, “Tower Journal”, “Spilled Milk”, “Midnight Circus”, “Crannog”, “Story Shack”, “Subprimal Poetry Art”, κ.ά. Το θεατρικό του έργο “Prime Numbers” έκανε πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη το 2009 και ήταν υποψήφιο για τα New York Innovative Theatre Awards. Συνεργάζεται με το περιοδικό “Εντευκτήριο”. Είναι υπότροφος του ιδρύματος Fulbright και μέλος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων. Έχει τιμηθεί από τα ιδρύματα Ledig-Rowohlt, Literarisches Colloquium Berlin, Villa Strauli και University of Iowa (IWP). Τον Νοέμβριο του 2015 εκπροσώπησε την Ελλάδα στη διοργάνωση “A Soul for Europe” στο Βερολίνο, υπό την αιγίδα του Ευρωκοινοβουλίου.

ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ

Κυκλοφορία που ξεχώρισα: Andrew Sean Greer – Πλην

Ζούμε σε μια μικρή χώρα με τεράστια βιβλιοπαραγωγή. Κάθε μήνα κυκλοφορούν δεκάδες νέοι τίτλοι και οι περισσότεροι, δυστυχώς, περνούν απαρατήρητοι. Στόχος αυτής της στήλης είναι να ξεχωρίσω μερικά από αυτά τα βιβλία που μου κινούν το ενδιαφέρον και να σας τα δείξω.

Τιτλος: Πλην (Less)
Συγγραφέας: Andrew Sean Greer
Μετάφραση: Θάνος Σαμαρτζής
Εκδόσεις: Δώμα
Ημ. Έκδοσης: 26/6/2019
Σελίδες: 318

ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΥΛΙΤΖΕΡ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ 2018

Ο Άρθουρ Πλην είναι ένας αποτυχημένος, άσημος συγγραφέας. Λίγο πριν κλείσει τα πενήντα, φτάνει με το ταχυδρομείο μια πρόσκληση σε γάμο: ο πρώην του παντρεύεται, μόνο που παντρεύεται κάποιον άλλον! Ο Πλην δεν μπορεί να πάει στο γάμο ― θα παραείναι άβολο. Δεν μπορεί όμως ούτε και να αρνηθεί την πρόσκληση ανοιχτά ― θα τον κουτσομπολεύουν όλοι. Πρέπει να βρει ένα πρόσχημα… και το βρίσκει! Αποφασίζει να αποδεχτεί κάθε λογής πρόσκληση, απ’ αυτές που λαμβάνουν συνήθως οι συγγραφείς, για δευτεροκλασάτα συνέδρια και αδιάφορες εκδηλώσεις ανά τον κόσμο. 

Απ’ τη Γαλλία στην Ινδία, απ’ τη Γερμανία στο Μαρόκο, απ’ το Μεξικό στην Ιαπωνία, ο Πλην θα κάνει το γύρο του κόσμου για να ξεφύγει απ’ την ντροπή. Μόνο που σε κάθε γωνιά τον περιμένουν μικροεξευτελισμοί και ταπεινώσεις ― γεννήματα, όχι σπάνια, της φαντασίας του και μόνο. Αυτό είναι το τίμημα που καλείται να πληρώσει προκειμένου να μπορέσει να κρυφτεί και να κάνει ένα νέο ξεκίνημα στη ζωή του.

Μια πνευματώδης κωμωδία γεμάτη παρεξηγήσεις, σπαρταριστές εκπλήξεις και απρόσμενους στοχασμούς για την κοινή ανθρώπινη μοίρα μας.
(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Review: Νίκος Γαϊτανόπουλος – Νόρνιμ (Έρκαχοθ, βιβλίο Ι)

Ο νεαρός και ορφανός Έρκαχοθ είναι μαθητευόμενος των Ιπποτών του Λυκόφωτος στην κοιλάδα του Νόρνιμ. Είναι αριστερόχειρας και όλοι τον χλευάζουν και τον κάνουν πέρα επειδή λέγεται πως οι αριστερόχειρες είναι κακότυχοι. Όταν τον στείλουν σε αποστολή να σκοτώσει έναν δράκο, θα συναντήσει τον Ρέντχιλ, έναν ηλικιωμένο ερημίτη, φύλακα γνωστών και ξεχασμένων ιστοριών. Με σύντροφο τον Ρέντχιλ και το πιστό του σπαθί Αρχάνιεν, θα περιπλανηθεί στον Βορρά προσπαθώντας να βρει έναν τρόπο να αντιμετωπίσει το αρχαίο κακό που απειλεί την περιοχή του.

Η Αλεξάνδρα του Matobookalo κι εγώ διαβάσαμε παράλληλα το βιβλίο (χωρίς βέβαια να επηρεάσουμε ο ένας τη γνώμη του άλλου) και σήμερα σας έχουμε τις απόψεις και των δύο. Μπορείτε να βρείτε την κριτική της Αλεξάνδρας εδώ.

Θα ξεκινήσω από τα θετικά του μυθιστορήματος. Όντας το πρώτο βιβλίο μιας σειράς επικής φαντασίας, θέτει γερά θεμέλια για αυτά που θα ακολουθήσουν. Μέσα από τις αφηγήσεις των χαρακτήρων, μαθαίνουμε ιστορικά γεγονότα που σημάδεψαν τον κόσμο, για τους δράκους, τους δαίμονες, τις τρεις φυλές και άλλα πλάσματα. Μέσα από το ταξίδι του Έρκαχοθ και τις εξαιρετικές περιγραφές του συγγραφέα, παίρνουμε μια ιδέα για τη φυσική και πολιτική γεωγραφία του Νόρνιμ και του ευρύτερου Ντάργκολ, αλλά θα βόλευε στο επόμενο βιβλίο να έχουμε και κάποιον χάρτη. Με λίγα λόγια, το world-building είναι άψογο.

Ο Έρκαχοθ, αν και δε μαθαίνουμε λεπτομέρειες για την εκπαίδευσή του, είναι ένας ρεαλιστικά δοσμένος χαρακτήρας. Θαρραλέος, αλλά και ευαίσθητος. Σκληροτράχηλος, αλλά όχι άτρωτος. Είναι καλός στη μάχη, αλλά ξέρει και να υποχωρήσει. Είναι επίμονος, θέτει στόχους και παλεύει να κρατήσει τους όρκους που έχει δώσει.

Τίτλος: Νόρνιμ
Συγγραφέας: Νίκος Γαϊτανόπουλος
Σελίδες: 406
Εκδόσεις: Momentum

Η ιστορία έχει τρομερό ενδιαφέρον και με κράτησε μέχρι την τελευταία σελίδα. Οι εξελίξεις, όμως, ακολουθούν ένα παρόμοιο μοτίβο. Ο Έρκαχοθ πηγαίνει σε κάποιο μέρος, το οποίο προσπαθεί μάταια να προστατέψει από σκοτεινές δυνάμεις.

Το μοναδικό παράπονο που είχα από το βιβλίο είναι ότι ήθελα κι άλλους συντρόφους στο πλευρό του Έρκαχοθ που ελπίζω να τους βρει στο επόμενο μέρος. Αισθητή ήταν, επίσης, η έλλειψη γυναικείων χαρακτήρων και ειδικότερα δυναμικών γυναικών, καθώς στον κόσμο αυτό ο ρόλος τους περιορίζεται σε αυτόν της νοικοκυράς. Στο τέλος, βέβαια, διορθώνεται η κατάσταση, καθώς συναντάμε τη Λίιντε, που ελπίζω να παραμείνει στο πλευρό του ήρωα και στη συνέχεια.

Όσο για την έκδοση, στο σύνολό της τη βρήκα άριστη. Το βιβλίο έχει δουλευτεί πολύ, έχει γίνει τρομερή επιμέλεια και αυτό φαίνεται (να τα ακούν αυτά κάποιοι άλλοι εκδοτικοί, ονόματα δε λέμε). Συνοδεύεται από πολλά σχέδια του ίδιου του Νίκου Γαϊτανόπουλου που σχετίζονται με το κεφάλαιο στο οποίο βρίσκονται.

Φυσικά, το Νόρνιμ κλείνει αφήνοντάς μας να αγωνιούμε για το μέλλον του Έρκαχοθ και του κόσμου. Ανυπομονώ για τη συνέχεια, αλλά δέχομαι να περιμένω όσο καιρό χρειαστεί για να είναι και το επόμενο βιβλίο εξίσου καλοδουλεμένο. Μέχρι τότε, θα αναζητήσω σίγουρα και το πρώτο βιβλίο του Γαϊτανόπουλου «Από τη σοφίτα στο Νόρνιμ», με ιστορίες από τον ίδιο κόσμο.

Νίκος Γαϊτανόπουλος

Ο Νίκος Γαϊτανόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1990. Αποφοίτησε από την Αρχιτεκτονική Σχολή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου το 2015 και έκανε Master in Concept Art for Games and Animation στο Teesside University στο Middlesbrough. Άρχισε να διαβάζει από πολύ μικρός και αγαπούσε τα παραμύθια, τους θρύλους, τους δράκους και τους ιππότες από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Γράφει από τα 15 του χρόνια τις ιστορίες του Έρκαχοθ, τις οποίες δεν σταμάτησε ποτέ να δουλεύει. Δεν είναι σίγουρος πότε άρχισε να εικονογραφεί στα σοβαρά, αλλά σήμερα ζει από ένα συνδυασμό εργασιών στη διαφήμιση, στον χώρο των βιβλίων και των video games. Έχει ζήσει στη Γερμανία και στην Αγγλία και λατρεύει τις κουλτούρες και των δύο χωρών, οι οποίες τον έχουν επηρεάσει βαθιά στη δουλειά του. Του αρέσει η μυθολογία, η μουσική, τα video games, η εξερεύνηση των συνδέσεων ανάμεσα σε ιστορίες και παραδόσεις, και η μπίρα.

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Review: Alison Belsham – Ο κλέφτης των τατουάζ

Στο Μπράιτον της Αγγλίας, η Μάρνι κάνει σε κάποιον τατουάζ όταν ανακαλύπτει ένα πτώμα μέσα σε έναν κάδο. Την υπόθεση αναλαμβάνει ο Φράνσις Σάλιβαν, ένας νεαρός ντετέκτιβ που μόλις έχει πάρει προαγωγή και έχει πολλά να αποδείξει. Όταν φανεί ότι ο δολοφόνος σκοτώνει κατά συρροή άτομα με τατουάζ για να τους τα αφαιρέσει, η Μάρνι θα αναγκαστεί να μπλεχτεί στην ιστορία για να βοηθήσει την αστυνομία με τις γνώσεις και τις διασυνδέσεις της.

Με το πρώτο της βιβλίο η Alison Belsham μπαίνει δυναμικά στο χώρο του αστυνομικού θρίλερ. Βρήκα το θέμα αρκετά πρωτότυπο (το κοντινότερο που είχα διαβάσει με τατουάζ ήταν… το κορίτσι με το τατουάζ), σε μυεί στον χώρο αυτής της τέχνης και μάλιστα θίγει το πρόβλημα του tattoo shaming. Η αφήγηση είναι αγωνιώδης και η γραφή πολύ απολαυστική, κατά τα πρότυπα του σύγχρονου αγγλικού crime fiction που αγαπώ.

Ο χαρακτήρας της πρωταγωνίστριας Μάρνι είναι και ο πιο σύνθετος. Διαζευγμένη από τον, επίσης τατουατζή, Τιερί, με τον οποίο η σχέση είναι ακόμη περίπλοκη, μητέρα ενός δεκαοκτάχρονου, διαβητική, πρώην μαθητευόμενη Ιάπωνα σενσέι (!) με τραυματικό παρελθόν που μας αποκαλύπτεται σταδιακά κατά τη διάρκεια του βιβλίου.

Ο Φράνσις, από την άλλη, είναι ένα μυστήριο καθώς πρόκειται για άνθρωπο αφοσιωμένο στη δουλειά του. Μαθαίνουμε λίγα για τη ζωή του, κυρίως για τη μητέρα και την αδερφή του, την οποία συναντάμε μόλις μια φορά. Παρόλο που προσπαθεί να είναι δυναμικός και αποφασιστικός, η απειρία του και η αδεξιότητά του είναι εμφανείς σε αρκετά σημεία της υπόθεσης, η οποία δεν θα είχε προχωρήσει αν δεν είχε συμβάλει σημαντικά η Μάρνι και αν ο δολοφόνος δεν ήταν απρόσεκτος. Η σχέση της Μάρνι και του Φράνσις ήταν ένα από τα αγαπημένα μου στοιχεία του μυθιστορήματος και ανυπομονώ να αναπτυχθεί ακόμη περισσότερο στη συνέχεια.

Τίτλος: Ο κλέφτης των τατουάζ (The Tattoo Thief)
Συγγραφέας: Alison Belsham
Μετάφραση: Αύγουστος Κορτώ
Σελίδες: 424
Εκδόσεις: Ψυχογιός

Όσον αφορά την υπόθεση, εδώ φαίνεται ότι πρόκειται για το ντεμπούτο της συγγραφέα. Είχα υποψιαστεί από πολύ νωρίς ποιος είναι ο ανταγωνιστής του βιβλίου και είμαι άτομο που συνήθως δεν ψάχνει να τον εντοπίσει. Κάποιος που έχει διαβάσει αρκετά αστυνομικά μυθιστορήματα θα προσέξει μερικά κλισέ εδώ κι εκεί. Το ασυγχώρητο, για μένα, όμως, είναι ο προϊστάμενος του Φράνσις και του Ρόρι που ενώ θέλει φυσικά να λυθεί άμεσα η υπόθεση, καταβάλλει κάθε πιθανή προσπάθεια να παρεμποδίσει τις έρευνες. Στο σύνολό του, πάντως, είναι ένα αρκετά αξιοπρεπές βιβλίο. Τώρα που είναι και καλοκαίρι, αν αναζητείτε κάτι με γρήγορους ρυθμούς, δράση και ανατροπές, δεν θα απογοητευτείτε.

Alison Belsham

Η Άλισον Μπέλσαμξεκίνησε αρχικά να γράφει με τη φιλοδοξία να γίνει σεναριογράφος και το 2000 τιμήθηκε με έπαινο στα βραβεία Orange για σενάρια. Το 2001 ήταν στη βραχεία λίστα του διαγωνισμού Drama Writer του BBC. Το 2016 Ο κλέφτης των τατουάζ, το πρώτο της αστυνομικό μυθιστόρημα, κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Bloody Scotland Crime Writing Festival.